In Engeland is de Hunter's Moon door de eeuwen heen bekend gebleven als de maan die na de Oogstmaan viel. De laatste oogsten waren binnengehaald en dit was het moment dat de jacht werd geopend om de wintervoorraad aan te vullen.
De wijnrank die we bij deze maan plaatsen heeft te maken met de Vegetatiegod als Wijngod. De Soemeriërs waren rond 3000 v.Chr. al bekend met de techniek van het wijn maken. Ze droegen deze kennis over aan de Babyloniërs en Egyptenaren. In het gehele Middellandse Zeegebied en Midden-Oosten is de wijncultus vanaf de Oudheid belangrijk geweest. De Lydische Wijngod Bakchos werd eerder dan Dionysos al vereerd in Anatolië en vandaar overgebracht naar Kreta. De Romeinen namen deze Wijngod over als Bacchus.
Zoals de Vegetatiegod tijdens de graanoogst wordt gedood en getransformeerd tot het brood, zo sterft de Vegetatiegod ook tijdens de druivenoogst om als de wijn herboren te worden. Op veel plaatsen speelde tijdens het Herfstfeest de Wijngod een grote rol, maar ook de Jachtmaan stond vaak in het teken van de nieuwe wijn.
De Wijngod werd ook vaak afgebeeld met hedera. Omdat dit blad de hele winter door groen blijft, als andere struiken en bomen hun bladeren laten vallen, is de hedera symbool voor de levenskracht van de vegetatie, die afsterft, maar steeds wordt herboren. De onstuitbare levenskracht van de Wijngod is de reden dat hij ook vaak werd afgebeeld op sarcofagen en grafstenen.
Als wierook kun je marjoraanolie of marjoraan mengen met wijnblad of klimop. De druivenwijn, druivensapwijn of druivenrankwijn die bij deze maan gedronken wordt vormt een belangrijk onderdeel van het ritueel.